Werk zat, maar niet voor mij!

Half juli van dit jaar werd ik door Hennie Harinck voor het AD geïnterviewd. Zij wilde graag een beeld krijgen van Langdurig Werklozen.

Via de mailinglijst van de Bijstandsbond Amsterdam deed zij oproep hiervoor. Ik ging hier op in omdat ik zelf op dat moment te maken had* met de repressie van de "Sociale Dienst" Utrecht. Naast mij zijn twee andere "langdurig werklozen" geïnterviewd.

Het artikel "Werk zat, maar niet voor mij," waarvoor ik ben geïnterviewd, is uiteindelijk pas 13 oktober 2007 in het AD geplaatst en nu zet het ik pas op deze website. Het laatste komt doordat er tussendoor veel is gebeurd. Ik ben sinds begin september verhuisd en de repressie van de "Sociale" Dienst (dat sociale kunnen ze er beter vanaf halen - in Amsterdam het het al een korte tijd Dienst Werk en Inkomen - DWI, wat de lading beter dekt) zorgde ervoor dat ik daar mijn handen aan vol had. Verder is er toch nog iets positiefs gebeurd. Wat dit is laat ik nu nog even in het midden. Later zal ik hier mee naar buiten komen. Als je wilt weten wat dit goede nieuws is zou ik deze website maar goed in de gaten houden.

Nog over het AD artikel. Hennie drukte nogal zwak uit dat ik slaag zou krijgen als ik niet mijn vader zou helpen bloemen aan de deur te verkopen. Hij, mijn vader, heeft toen ik twaalf jaar was, mijn leven bedreigd, omdat ik een keer vanwege het mooie weer liever ging voetballen. Ik laat me hier verder niet over uit, omdat dit nu nog pijnlijk voor mij is. Het was gewoon een drama en ik mag blij zijn dat ik nu nog leef en dat mijn lichaam niet door mijn vader is verminkt.

* Mijn persoonlijke situatie is ondertussen veranderd

Als je de AD-artikelen wilt lezen kun je op de plaatjes klikken.