Nederlandse kinderen in armoede

Gemeente Haarlem strenger voor uitkeringsgerechtigden!

Net als in vele anderen gemeenten is het beleid ten aanzien van mensen in de bijstand met de nieuwe Wet Werk en Bijstand (WWB) ook in Haarlem strenger geworden. Kinderen worden hier ook de dupe van! Twee Haarlemse gezinnen hebben al te maken met het stopzetten van hun uitkering voor drie maanden! "In één geval treft het een gezin met drie kinderen in de leeftijd van zes tot en met vijftien jaar. Het valt te verwachten dat een sanctie tegen individuele bijstandsgerechtigden gevolgen heeft voor alle gezinsleden. Vooral kinderen vormen dan een kwetsbare groep, zij kunnen immers niet zelf voor inkomsten zorgen en zijn volledig afhankelijk van een verzorgende ouder.
In beide gevallen komen de gestraften onder het bestaansminimum te leven. Zij worden in armoede gestort en daarmee uitgesloten van elke vorm van deelname aan de maatschappij. Niet bepaald een teken van beschaving." Aldus Herre de Vries op de website solidariteit.nl.

Een schande vind ik dat dit soort taferelen hier in Nederland plaatsvinden! Voor volwassenen is het huidige repressieve beleid tegen uitkeringsgerechtigden al erg genoeg. Laat staan voor kinderen!

Met de in 2004 ingevoerde WWB wilde het kabinet Balkenende I zo veel mogelijk mensen aan het werk krijgen. Deze wet bevat een aantal nieuwe regels:

• Werk onder het opleidingsniveau moet geaccepteerd worden. De term 'passende arbeid' is vervallen.
• Ontheffing van sollicitatieplicht mag alleen voor individuele gevallen, niet meer voor specifieke groepen.
• Ook als je ziek bent of een handicap hebt moet je aan een reïntegratie traject deelnemen (ook al kun je dit niet aan!)
• Weigering van werk (of traject) wordt gesanctioneerd; je uitkering kan voor 3 maanden worden stopgezet.

Het is voor mij duidelijk dat deze regels alleen negatief werken en dus repressief zijn. Uit ervaring weet ik namelijk dat dit beleid het perspectief van mensen met een WWB-uitkering eerder zal verkleinen dan vergroten. Het werkt dus eerder averechts en zorgt ervoor dat de uitkeringsgerechtigden minder zelfvertrouwen krijgen, en je komt door dit beleid eerder in de prut met je leven dan dat het iets positiefs oplevert. Je kan zelfs ook met je gezin en kinderen je uitkering verliezen en dus ook je huis. Dan ben je (met je gezin) overgeleverd aan het welfare-model dat we nog kennen vanuit de jaren dertig van de vorige eeuw. Als je mazzel hebt kun je nog onderdak krijgen bij je familie of het Leger des heils, of bij een andere kerkelijke instantie, of krakers helpen je met het kraken van een onderkomen. Als dit allemaal niet lukt heb je pech, dan word je (samen met je kinderen) dakloos. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat het huidige bijstandsbeleid tot dit soort wantoestanden leidt!

Bronnen: www.solidariteit.nl, mijn eigen ervaringen en diverse media.